آنا، دختری هشت ساله که همراه با مادربزرگ و دو خواهرش در مادرید زندگی می‌کند، در سوگ مرگ مادرش نشسته است.

گروهی از مزدوران قرون وسطایی با ربودن نامزد پسر یک لرد اصیل که به آن‌ها نارو زده است، از او انتقام می‌گیرند. در حالی که طاعون و جنگ ویرانی گسترده‌ای در سراسر سرزمین به بار می‌آورد، مزدوران در قلعه‌ای پناه می‌گیرند و منتظر سرنوشت خود می‌مانند.

اسلاستان، مردی اهل کاراجستان، قصد دارد خود را در هواپیمایی از مسکو به مقصد مادرید منفجر کند، اما برنامه او به دلیل طوفان برف و تاخیر پرواز پیچیده می‌شود. این تروریست مجبور می‌شود در یک هتل اقامت کند و تا زمان پایان طوفان، با ۳۳۲ مسافری که قرار است آن‌ها را بکشد زندگی کند. اسلاستان قربانیان آینده خود را می‌شناسد، با آن‌ها هم‌کلام می‌شود و ارتباط برقرار می‌کند و کم‌کم از خود می‌پرسد که آیا خودکشی و پایان دادن به زندگی این همه انسان بی‌گناه واقعا کار درستی است یا خیر.

اگرچه هیچ‌کس نمی‌تواند او را ببیند، اما «چهره توخالی» در گوشه‌ها کمین کرده است؛ او به شدت تشنه عشق است اما فقط راه پخش کردن ترس و نفرت را بلد است. او پس از اینکه میا، دختر ۱۲ ساله و محبوب جان فارو، در خانه‌شان مورد حمله قرار می‌گیرد، به زندگی آن‌ها می‌خزد. با شروع ایجاد شکاف در کانون خانواده، مرز بین واقعیت و خیال محو می‌شود. به نظر می‌رسد هیچ اقدام امنیتی نمی‌تواند مانع ورود چهره توخالی شود.

در سال ۱۹۷۶، آرژانتین به دست یک حکومت نظامی دیکتاتوری می‌افتد. هزاران شهروند تحت تعقیب قرار گرفته و ربوده می‌شوند. این سرنوشت گریبان‌گیر پدر و مادر دو کودکی می‌شود که با دانستن اینکه تحت تعقیب هستند، تصمیم به مخفی شدن می‌گیرند.

کارمن اورانگا زنی ۴۲ ساله است که پس از ۲۰ سال دوری از وطن خود (آرژانتین)، برای حل یک مشکل خانوادگی مربوط به ارثیه‌ای که پدر بیمارش می‌خواهد برای او بگذارد، بازمی‌گردد. سفر بازگشت او منجر به یادآوری اجتناب‌ناپذیر شکنجه‌هایی می‌شود که در دوران دیکتاتوری متحمل شده بود و همچنین یک افشاگری دراماتیک.

در سن ۴۲ سالگی، رافائل بلودره دچار بحران روحی شده است. او زیر سایه پدرش زندگی می‌کند، از اینکه به ندرت به مادر سالخورده‌اش سر می‌زند احساس گناه می‌کند، همسر سابقش می‌گوید که او وقت کافی برای دخترشان نمی‌گذارد و هنوز نتوانسته تعهدی جدی به دوست‌دخترش داشته باشد. در بدترین شرایط روحی، یک حمله قلبی خفیف او را دوباره با خوان کارلوس، دوست دوران کودکی‌اش، پیوند می‌دهد؛ کسی که به رافائل کمک می‌کند تا گذشته خود را بازسازی کند.

گروهی از ژنرال‌های ارتش برای گذراندن دوره‌ای درباره ناتو و سلاح‌های جدید گرد هم می‌آیند. در ابتدا همه چیز عادی است اما با گذشت زمان، رفتار آن‌ها بیشتر و بیشتر شبیه به بچه‌مدرسه‌ای‌ها می‌شود.

بوئنوس آیرس، آرژانتین، ۱۹۸۳. در آخرین روزهای پرآشوب دیکتاتوری نظامی، آلیسیا، معلم تاریخ دبیرستان، شروع به پرسیدن سوالات ناراحت‌کننده‌ای درباره منشأ تاریک زندگی گابی، دخترخوانده‌اش، می‌کند.

در سال ۱۸۴۷ در بوئنوس آیرس، یک زن جوان اشرافی و یک کشیش جوان یسوعی عاشق یکدیگر می‌شوند، موضوعی که با مخالفت شدید خانواده دختر و کلیسا مواجه می‌شود.

آنا روان‌شناسی است که در حال تحقیق درباره زنان مشهوری است که دست به خودکشی زده‌اند. او علاقه ویژه‌ای به پرونده آنتونیتا ریواس مرکادو پیدا می‌کند که در سال ۱۹۳۱ در کلیسای نوتردام پاریس خودکشی کرد.

در شهرکی نزدیک سالامانکا، یک مرد بیوه ۶۰ ساله و عجیب‌وغریب، شیفته دختری ۱۳ ساله و باهوش می‌شود. آلخاندرو ثروتمند و تنهاست و وقت خود را با موسیقی، شطرنج و تفنگ شکاری‌اش می‌گذراند. گرگوریا (گوییتا)، دختر یک پلیس ضعیف‌النفس و زنی زورگو، طبیعت‌گردی نوپا است که برای ملاقات با آلخاندرو نقشه می‌کشد. با وجود اینکه آلخاندرو می‌داند اهالی روستا پشت سرشان حرف می‌زنند، وقت خود را با گوییتا به پیاده‌روی، اسب‌سواری و شام می‌گذراند. او مسحور شده و به دوستش که کشیش روستا است می‌گوید که برای اولین بار در حال زندگی کردن است. گوییتا خواسته‌های جدیدی از آلخاندرو دارد و او باید تصمیم بگیرد که چگونه به اخلاقیات خود و این رابطه افلاطونی اما پرالتهاب وفادار بماند.

مردی بالغ تلاش می‌کند تا تنهایی خود را با ملاقات‌های گذرا با دوستان، معشوقه‌اش، آشنایان قدیمی و دختر نوجوانش تسکین دهد.

در سال ۱۹۲۰، کارگران پاتاگونیا در جنوب آرژانتین، حول یک اتحادیه آنارکو-سندیکالیستی گرد هم می‌آیند و با مطالبه شرایط کاری بهتر دست به اعتصاب می‌زنند. وقتی وضعیت غیرقابل‌تحمل می‌شود، رئیس‌جمهور ایریگوین، سرهنگ دوم زوالا را برای برقراری نظم اعزام می‌کند.

مردی پس از مرتکب شدن کلاهبرداری در شرکتی که در آن کار می‌کند، با شخصیت عجیبی آشنا می‌شود که او را به گروهی معرفی می‌کند که در حال طراحی یک حمله تروریستی هستند.